Wat ben ik?
Daar stond ik dan. In de showroom bij Motoport Hengelo. Niet wetende wat me te wachten stond. Een paar weken geleden reed ik nog rond in Duitsland. Mijn toenmalige eigenaar wilde van me af en ik ben opgekocht door Motoport. Ik ben een zwarte Kawasaki Z750 uit 2005 met omennabij 65.000 km op de teller. Dat lijkt veel, maar ik ben wel altijd netjes onderhouden. Mijn vorige eigenaar heeft geprobeerd een zogenaamde street fighter van me te maken, maar dat heeft niet geweldig uitgepakt. Ik heb een ander stuur, een sportieve uitlaat en andere spiegels gekregen. Toch voel ik me het meest comfortabel zoals ik ooit geproduceerd ben. Optisch zie ik er nog geweldig uit, maar heb net zoals elke occasion wel wat gebruikerssporen.
De eerste ontmoeting
Daar liep hij dan in de showroom bij Motoport Hengelo. Hij was momenteel in het bezit van een Honda CBR600f F3, maar was op zoek naar een andere zithouding voor de langere afstanden. Hij praatte met de verkopers en ze kwamen al gauw bij me staan om het over me te hebben. Hij was in eerste instantie op zoek naar een Z1000, ook wel bekend als mijn grotere broer. Toch werd hij na een gesprek met de verkoper ook wel enthousiast van mij. Een rasechte betrouwbare Jappener, dus ik beloof dat ik je motorisch niet in de steek laat. Door weer en wind zal ik je bijstaan, zolang je beloofd ook mij niet in de steek te laten door netjes met me om te gaan. Na een goed gesprek met de verkoper vertrok hij weer. Enthousiast over mij, maar wat minder enthousiast over de verkoper zelf. Hij vertrok weer.
De proefrit
Een paar dagen later kon ik mijn geluk niet op. Motoport kreeg een telefoontje om een proefrit met mij te boeken. Ze maakten me die week klaar voor de proefrit. De proefrit bracht ons door het mooie Twente. Onderweg zijn nog wat foto’s en filmpjes gemaakt. Volgens mij was hij enthousiast. Dat bleek ook toen we terug kwamen bij Motoport. Na een gesprek met een goede verkoper was hij verkocht. Ik ben gezamenlijk met mijn nieuwe eigenaar en de verkoper helemaal nagekeken en geen detail is onbesproken gebleven. Een paar minuten later was de koopovereenkomst getekend en ik had een nieuwe eigenaar! Ik kan niet wachten om met hem de straten op te gaan. Aangezien ik geïmporteerd was, moest er alleen een kenteken voor me worden aangevraagd. Peace of cake… zou je denken.
Mijn nieuwe kenteken
Vanwege de corona pandemie was de procedure om een kenteken aan te vragen veranderd. Motoport moest de nodige foto’s en documenten maken om die vervolgens digitaal naar het RDW te verzenden. Normaliter een routine die een paar werkdagen in beslag neem, maar bij mij liep dat proces helaas anders. In de aanvraag was het één en ander niet goed aangevraagd, waardoor het RDW mijn kentekenaanvraag niet goed kon verwerken. Vanwege alle corona maatregelen had het RDW ook niet de capaciteit die ze normaliter hebben om deze verzoeken af te handelen. Dagen werden weken. Mijn nieuwe eigenaar is me nog een aantal keer komen bezoeken en om na te vragen hoe het ervoor stond. Ik ben begin oktober gekocht, dus hij wilde graag nog een paar weken met mij rond rijden. Ondertussen was het al begin november en er was nog steeds geen bericht van het RDW. Ik zat dicht tegen het record aan van de langs wachtende motor op zijn nieuwe kenteken. Na meer dan 6 weken en een record rijker was het dan uiteindelijk zover. Motoport had het kenteken binnen, belde gelijk mijn nieuwe eigenaar die binnen een uur al op de stoep stond om mij mee te nemen. Ons geduld werd eindelijk beloond.
Thuiskomst
We gingen rechtstreeks naar huis, zodat ik mijn nieuwe onderkomen kon bewonderen. Mijn spiegels zaten aan de onderkant van mijn stuur. Deze zijn direct naar boven verplaatst door mijn eigenaar. Een kleine cosmetische ingreep, die mij er meteen een stuk frisser uit liet zien. Ik ben er klaar voor… een nieuwe eigenaar. We gaan samen een hoop mooie avonturen beleven!
