Dit keer geen rit met een partner in crime of een groep. Deze keer koos ik voor het gezelschap van me, myself and I. Het is niet zo dat ik nooit alleen rijd, maar vaak zijn de ritjes dan wat korter en neem ik zelf eten mee.
Jeugdsentiment
Normaliter begint de route bij de Posbank in Arnhem, maar vanuit Enschede is dat niet de meest logische keus. Het eerste stukje nam ik de snelweg en ging bij de afsflag Enter eraf. Via hier ging ik binnendoor naar Rijssen om uiteindelijk via Holten de route op te pakken. Vlak nadat ik de snelweg had verlaten kwam er wat jeugdsentiment boven. Mijn vriend TomTom leidde me langs groepsaccomedatie de Langenberg waar ik op de basisschool met schoolreisjes ben geweest.
Het pondje in Olst
Vanuit Holten nam ik de N322 richting Raalte. N-wegen zijn niet mijn favoriete wegen om met de motor te rijden, maar eerlijkheid gebied mij te zeggen dat het tijdens deze route best wel mee viel. Bij Raalte werd ik van de N-wegen afgestuurd om vervolgens binnendoor naar Olst te rijden. Bij Olst kun je het pondje over om uiteindelijk bij de prachtige IJsseldijk uit te komen. Even gauw een slokje water en een banaantje op het pondje en weer door.
Over de dijkjes
Via Olst ging ik richting Deventer. Ik had mezelf voorgenomen ook een aantal mooie foto’s te maken, maar ik zat zo te genieten dat ik dit simpelweg ben vergeten. Uiteraard heb ik wel rekening gehouden met geluidsoverlast op dit soort wegen. Keurig aan de snelheid houden en vooral niet te veel toeren maken. Na de IJsseldijk had ik nog een klein stukje Wilpsedijk over om vervolgens de weg te vervolgen over de nodige N-wegen.
Vrachtwagen parade
Vlakbij het dorpje ‘Het Goreld’ (wie kent het nou niet?) werd ik opgehouden door een vrachtwagen parade. Dat is natuurlijk leuk om naar te kijken, maar qua timing komt zoiets altijd slecht uit. Met een volle blaas en een lege maag stelde mijn ongeduldigheid mij op de proef. Toen ik eenmaal door kon rijden besloot ik iets van de route af te wijken om in Eerbeek wat aan mijn lichamelijke ongemakken te doen.
Solo lunch
Het verrassende bruisende centrumpje van Eerbeek voelde erg gezellig aan. Ik besloot om wat te eten bij restaurant De Tijd. Het lijkt iets heel kleins, maar ik had nog nooit in mijn eentje ergens op een terrasje gezeten om wat te eten of drinken. Ik besloot om mijn telefoon in de tas te laten en heerlijk te genieten van het zonnetje en te kiek’n naar de langslopende mensen. Met een heerlijk broodje Aziatische kip (aanrader) in mijn maag en een lege blaas vervolgde ik mijn weg richting de Posbank.
Nu wel een foto
Eenmaal aangekomen, helaas weer via N-wegen, bij de Posbank had ik er dit keer dus wel aan gedacht om een foto te maken. Het is en blijft een schitterend gebied. Ook verrassend aan de Posbank zijn de twee haarspeldbochten. Dit zijn de enige in Nederland boven de rivieren. Een leuk feitje dat ik van mijn schoonvader heb geleerd.
Op naar huis
Na de Posbank was ik eerlijk gezegd wel klaar met de N-wegen. In Doesburg besloot ik de route af te breken om via de meest kronkelige route weer naar huis te gaan. Aangezien ik toch bij Eibergen in de buurt was, ben ik uiteraard nog wel even gestopt bij Motorcentrum Eibergen om daar bij enkele occassions weg te kwijlen en om eventueel een koopje te bemachtigen. Helaas ging ik weer met lege handen naar huis.
Conlusie
Zou ik deze route nog een keer rijden? Wellicht, maar dan zou ik deze wel even inladen in TomTom Mydrive om de nodige aanpassingen te doen. Wat mij betreft mogen de N-wegen wat minder om nog wat meer weggetjes binnendoor te pakken, maar de dijkjes en Posbank maken een hoop goed.