Het stond al een hele tijd in de planning. Een weekendje Sauerland met zijn vieren. Het enige wat nog ontbrak was het boeken van een B&B. Van uitstel komt vaak afstel. Gelukkig ging die vlieger voor ons niet op. Een aantal weken geleden gingen we met zijn vieren ervoor zitten, hebben wat telefoontjes gepleegd en na een aantal volgeboekte B&B ’s gesproken te hebben was er toch nog eentje die plek had. Pfiew, wat een mazzel.
Een valste start
Mijn vriendin rijdt normaal gesproken op een dikke Fireblade, maar heeft vorig jaar de Kawasaki Versys van haar moeder mogen lenen. Een toermotor mét koffers. Niet per sé heel mooi in mijn optiek, maar toch heel handig wanneer je ongestoord een extra trainingsbroekje voor ’s avonds mee wilt nemen. De routes waren al helemaal voorbereid en ’s middags kon ik al de Versys ophalen bij mijn schoonmoeder, zodat we na het avondeten direct op konden stappen om via de snelweg richting onze bestemming te knallen. Toen ik met de Versys thuis kwam, hing één van de knipperlichten al te bungelen aan zijn laatste strohalm. Na een provisorische fix met duct tape en tiewraps heb ik deze toch nog tijdig kunnen fixen. De bandjes waren op spanning, de koffers en tassen gepakt, we hadden het eten achter de kiezen, de zekerheidsplasjes waren gedaan. We konden dus gaan met die banaan!
Vrijdag - de heenreis
Aangezien het een uur of half 8 ’s avonds was voordat we wegrijden vanuit ons huis hebben we heenweg over de snelweg gereden. Dat is altijd zeer prettig op mijn Z750. Dat is toch waarvoor we allemaal motor rijden? Om eindeloos op een rechte weg te rijden waar je overal om je heen omringt wordt door al het andere verkeer. We moesten maar eventjes door de zure appel heen bijten. We wisten waar we het voor deden en de zaterdag en zondag beloofde in ieder geval veel slingerwegen en prachtige uitzichten.
Een tweetal stops en een flinke dosis buikspieroefeningen vanwege de tegenwind later kwamen we rond 22:00 uur bij het Gasthof. De gastheer van dit authentieke Duitse Gasthof stond ons al keurig op te wachten. De garagedeur stond al voor ons open en we konden keurig onze motoren naar binnen rijden. Na een nette ontvangst door een zeer vriendelijk stel werden we naar onze kamers begeleid. We hadden voor de goedkoopste kamers gekozen, maar die waren zeer netjes en redelijk ruim. De bar was nog open, dus we hebben onszelf nog lekker voorzien van een Weißen en spelletje.
De zaterdag
De wekker ging om 7:15 uur. Lekker rustig wakker worden, lekker douchen, het gemakkelijke kloffie aantrekken en op naar de ontbijtzaal. Daar stond ons een keurig ontbijt te wachten met heerlijke broodjes, croissantjes en keurig assortiment aan beleg. Een kopje koffie kan dan natuurlijk niet ontbreken en die was voor Duitse begrippen alleraardigst. We hadden vriendelijk bedankt voor het aanbod om ’s avonds mee te eten. Er stond immers een flinke tocht voor de boeg en waren waarschijnlijk niet om 19:00 uur terug bij het Gasthof. Nog even naar de kamer om de tanktas vol te pakken met eten en drinken en reden vervolgens rond 9:30 uur weg.
De route die ik had gemaakt was voor Sauerland begrippen een flinke. Ongeveer 350 kilometer slingeren, klimmen en dalen. Wat een heerlijk vooruitzicht. Na wat opstart probleempjes met de Tomtom ging onze reis verder. De temperatuur liep al flink op en we waren blij dat we onze doorwaaikleding aan hadden getrokken. De route bracht ons langs meerdere meren in het gebied. Af en toe moesten we even wat anders verzinnen vanwege een omleiding en soms was de Tomtom eigenwijs, waardoor we even op onszelf waren aangewezen. Geen enkel probleem natuurlijk voor een stel avonturiers zoals wij zelf.
Gezien de temperatuur hadden we redelijk wat drinkpauzes ingelast. En veel drinken betekent natuurlijk… juist, veel plassen. Het hoort erbij en als je op de juiste plekken stopt voor je plaspauze kun je er meteen een mooi fotomoment van maken. We stopten bij een lokale supermarkt om daar even wat broodjes, groente en fruit te scoren. Aangezien we vrij hongerig waren, hebben we die ook maar ter plekke op de parkeerplaats opgegeten. Niet het meest mooie punt om de lunch te nuttigen, maar ja.. de maag wil ook wat. Het gaf ons ook mooi de tijd om even te staan. Het uren op de motor zitten begon voor ons zitvlees ook een beetje zijn tol te eisen.
Na de schranspartij op de parkeerplaats vervolgden we onze route. Volgens de Tomtom zouden we rond 20:00 uur terug zijn bij het Gasthof. Maar goed, dat is als je aan één stuk door je route vervolgt. We hadden nog wel een stukkie te gaan en we moesten ook nog eten. Na een aantal uurtjes verder te hebben gereden, met nog een pauze voor een ijsje tussendoor, begonnen onze magen toch weer wat te knorren. We reden door een dorpje wat er bekend uit zag en zagen een pittoresk Italiaans restaurant waar we toevallig voor jaar ook zijn geweest. Het restaurant, voorzien van een gezellig terras had gelukkig nog plek.
Drie pizza’s en een risotto verder vervolgden we onze reis weer. Geen zorgen, dat was voor ons alle vier en niet per persoon. Nadat we wat warmers hadden aangetrokken onder de motorjas vervolgden we onze reis naar het Gasthof. Daar kwamen we uiteindelijk rond 22:15 uur terug.
De zondag
De zondag zaten we wederom om 8:00 uur aan het ontbijt. Ook vandaag hadden we een leuke route op de planning staan. We zouden eerst nog een stuk door Sauerland rijden en daarna via een spannende route binnendoor naar huis. De kilometers door Sauerland sloten naadloos aan op de mooie tocht van gisteren. Ik had de routes zo gemaakt dat er maar een klein stukje overlap in zat. We pakten nog weer wat kleine meertjes mee en uiteraard ook genoeg slingerwegen met haarspeldbochten. De lunchlocatie hadden we ook al bepaald. Auf’n Käffken aan de Möhnensee. Daar waren we vorig jaar gestopt voor een heerlijk kopje koffie en zelfgemaakt gebak. Maar zo ver was het nog niet.
Sorry, slang
Ik had er nog nooit één in het wild gezien. Eigenlijk wist ik ook niet dat ze voor kwamen in dit gebied. We hadden net één van de vele drink -en fotopauzes gehad, vervolgden onze weg. Ik dacht dat er een tak op de weg lag en wilde er netjes omheen rijden. Tot mijn schrik had deze tak plotseling een kop die omhoog kwam en een bek die open ging, klaar om te bijten. Het arme beest, van de schrik begon ook nog eens vooruit te bewegen waardoor ik er uiteindelijk precies overheen reed. Mijn vriendin die mij hoorde over de intercom schrok zich de pleuris. Ze had mij immers niet in het zicht en dacht dat er iets ergs met mij gebeurde. Ik vond het heel zielig voor de slang, maar hij kronkelde wel gewoon door alsof er niets aan de hand was. Met een hartslag van 180 en een bonkende keel vervolgden we onze reis.
Uiteindelijk kwamen we aan bij onze lunch bestemming. Het was inmiddels al tegen 3 uur ’s middags en we hadden flinke trek. Qua temperatuur was het ook een stuk warmer dan zaterdag en we hadden flinke honger. Niet heel slim van ons door deze plek uit te kiezen want naast het gebak stonden er helaas geen broodjes op de kaart. Dan maar een stukje gebak gevolgd door een ijsje op een terras met schitterend uitzicht over het meer. We tankten nog één keer onze motoren vol en vervolgden onze reis richting huis.
We reden Sauerland uit en merkten dat hoe lager we kwamen, hoe warmer het werd. Dat merkten we vooral toen we bij de derde spoorweg overgang stonden in de brandende zon. In Duitsland nemen ze veiligheid blijkbaar heel serieus. Dit doen ze door ongeveer 5 minuten van tevoren de slagbomen alvast dicht te doen en de mensen te laten wachten. Sta je dan in je motorkleding in de brandende zon. Onze reis zou nog tweeënhalf uur duren, voordat we thuis waren en het werd nog steeds warmer. Voor die slagboom hebben we besloten het laatste deel van de route over te slaan en de snelste weg, helaas weer de snelweg, naar huis te gaan. Uiteindelijk kwamen we rond kwart voor 7 ’s avonds thuis. Daar konden we de warme motorkleding uit doen en een Ralder 0.0% opentrekken. Het was een heerlijk weekend dat als een midweek voelde.
Gasthof Zwilling
Een keurig authentiek duits Gasthof met zeer vriendelijke mensen.
Prijs kwaliteit is echt top!
Zie hier hun website.