Het is één september en we hebben vakantie. Ons zoontje is gewoon naar de opvang, zodat wij heerlijk en vanouds weer eens samen de tijd zouden hebben om op pad te gaan met de motoren. En dit zou niet zomaar een ritje zijn, maar het laatste ritje van mijn vrouw op haar prachtige Fireblade. Of toch niet..?
Dikke BMW
Mijn vrouw heeft onlangs haar trouwe tweewieler ingeruild voor een prachtige BMW R1200 RS. Ze moest nog even wachten tot die klaar zou zijn, wat met alle waarschijnlijkheid nog een paar dagen zijn vanaf de rit van vandaag. We hadden de hele dag nog voor ons met een prachtige zonnige middag.
Bochtjes, bochtjes, bochtjes
In een vakantie hoor je vrij weinig te doen. Ik had geen zin om een nieuwe route te maken, dus besloot ik om een oude route te nemen die we eerder hebben gereden met de mooie naam “bochtjes bochtjes achterhoek”. Deze zeer creatieve titel verraadt natuurlijk direct wat voor type route het is. De Mesh communicatie ging aan en we gingen op pad. We reden heerlijk over prachtige slingerwegen en het was ouderwets genieten. De tijd vloog voorbij. Zo snel, dat we al een aantal uren onderweg waren en ik in een hangrybui belandde. We besloten te stoppen bij Lichtenvoorde om daar bij de lokale supermarkt onze lunch in te slaan. Deze hebben we heerlijk in de zon verorbert op een bankje.
Oepsie
Terug bij de motor kwam ik erachter dat het slot van mijn bagageruimte niet meer openging.
Na veel wringen en wroegen lukte dat uiteindelijk toch. Ik dacht in eerste instantie dat het slot misschien kapot was. Wat doe je dan als echte man? Inderdaad, je drukt de klep weer dicht en probeert het opnieuw. Weer vast.. Gelukkig heb ik een handige vrouw die met een trucje vrij snel het slot weer open kreeg. Tot mijn grote opluchting kwam ik er toen achter dat het slot werd geblokkeerd door iets anders. Nadat dit enorme euvel was verholpen, gingen we weer op pad.
De afscheidsfoto’s
Bij een voltallig afscheid horen natuurlijk ook foto’s. We zochten langs de route een mooi plekje en legden hier de laatste emotionele momenten met de Fireblade vast. Nog even de koetjes geaaid en we konden ons weer opmaken voor de laatste kilometers.
Toch geen afscheid
Mijn vrouw had de hoop dat we in onze vakantie nog wat kilometers konden maken op haar nieuwe trots, maar helaas. De dagen werden weken, maar nog steeds geen nieuws vanuit de motorzaak. Er waren wat problemen met onder andere de startmotor en de onderdelen werden maar niet geleverd. Het wachten heeft uiteindelijk acht weken geduurd, maar uiteindelijk staat die dikke BMW sinds half oktober dan toch echt in de garage.
Het werd niet het verwachte afscheid, maar eigenlijk was dat ook niet zo heel erg. Dat betekende dat we een week later gewoon nog een afscheidsrit konden maken.



