Lekker een midweek naar Sauerland. Vijf volle dagen kilometers maken in een prachtig landschap. Dat was in 2022 de gedachte van mijn eigenaar, totdat op dag 2 het “noodlot” toesloeg.
Pech op de heenweg
De mens leert door vallen en opstaan. Op de heenweg had het niet veel gescheeld of we waren letterlijk gevallen. Op een klein weggetje moesten we rechtsaf slaan. Precies in de bocht liep een vrouw met een hondje aan de lijn. Op het moment dat wij ze passeerden bedacht het hondje plotseling om over te steken. Mijn eigenaar moest daardoor uitwijken en kwam in de berm terecht. Met nog niet al teveel ervaring maakte hij de fout door te blijven remmen, terwijl we niet meer op het asfalt reden. Hierdoor gleed ik lekker rechtdoor en stonden we in de (gelukkig niet te diepe) sloot. Het is mijn eigenaar en zijn vriendin redelijk makkelijk gelukt om mij hier weer uit te krijgen. Nadat ze de nodige natuurlijke groene confetti van me hadden verwijderd konden we onze reis weer vervolgen.
Klapband
We hadden net een korte pauze gehad en vervolgden onze weg. Het TomTom systeem was een beetje de weg kwijt en paste tijdens het rijden de route aan nadat mijn eigenaar een afslag had gemist. We vervolgeden deze route en werden over een weg gestuurd waar wegwerkers er een flinke puinzooi van hadden gemaakt. De weg lag vol met stenen en houtstukken. Er volgde een harde klap, maar mijn eigenaar had in eerste instantie nog niet door wat er aan de hand was. De weg bleek ook nog eens afgesloten. Hadden ze dit maar aan het begin van de afslag effe gemeld. We moesten dus omkeren. Tijdens het omkeren begon ik me al wat zwieberig te voelen en ook mijn eigenaar merkte het op. Ja hoor.. mijn achterband was lek. We zijn meteen gestopt om de schade te inspecteren, maar lek is toch echt lek.
Pechservice
Aangezien het een warme dinsdag was zochten we een plekje om mij veilig neer te zetten waar mijn eigenaar ook even de schaduw op kon zoeken. De ANWB werd gebeld. Die schakelden vervolgens de ADAC in, die op hun beurt weer een lokale sleepauto hadden geregeld. Dit bedrijf belde ons uiteindelijk op om te vragen waar we waren gestrand. De beste man sprak alleen geen woord Engels en mijn eigenaren konden niet in het Duits duidelijk maken waar we waren. Uiteindelijk is de vriendin van mijn eigenaar naar het dichtstbijzijnde stadje gereden en heeft de sleepauto op de afgesproken plek terug genavigeerd naar waar ik en mijn eigenaar stonden te wachten. Ik werd op een veel te grote sleepauto gereden, maar na ruim twee uur wachten waren we toch weer onderweg.
Maar dan...
Mijn eigenaar stapte bij de beste man in de sleepauto en ging lokale motorbedrijven bellen. Het valt best tegen hoeveel motorzaken er in een motorgebied als Sauerland te vinden zijn. De meest bedrijven konden pas een week later een nieuwe band voor mij regelen. Dat zou betekenen dat onze midweek er na anderhalve dag al op zou zitten. Gelukkig was de beste man doortastend en had uiteindelijk een bedrijf gevonden die mij kon voorzien van een nieuwe band. We waren ongeveer een uur onderweg, voordat we bij het bedrijf aan kwamen. Ze hebben diezelfde dag nog een nieuwe band voor mij besteld, maar ik moest daar wel blijven slapen. Met pijn in ons hart namen mijn eigenaar en ik even tijdelijk afscheid van elkaar.
De reünie
Donderdagochtend kreeg mijn eigenaar een telefoontje dat ik weer stond te popelen om opgehaald te worden. Ik was voorzien van nieuw vers rubber en klaar om kilometers te maken. Mijn eigenaar was dolblij, nadat hij twee dagen achterop had gezeten. Hij vertelde me dat ze wel leuke dingen hadden gedaan. Zo zijn ze wezen rodelen en naar een druipsteengrot geweest. Echter kan dat natuurlijk niet op tegen mijn geweldige rijeigenschappen! De eerste 100 kilometer deden we nog lekker rustig aan, want mijn nieuwe rubber is natuurlijk glad. Diezelfde dag hebben we uiteindelijk nog ruim 350 kilometer afgelegd en waren lekker laat weer in ons hotel. Het was uiteindelijk alsnog een geweldige week!